Już 3 października w Centrum Kultury ZAMEK rozpoczyna się nowy sezon transmisji na żywo z nowojorskiej Metropolitan Opera. To niepowtarzalna okazja, by uczestniczyć w przedstawieniach najważniejszego teatru operowego na świecie.

Wszystkie opery są transmitowane na żywo w jakości HD. Dodatkową atrakcją dla widzów transmisji są rozmowy z gwiazdami przedstawień i rzut oka za kulisy w przerwach spektakli.

Jeszcze przed rozpoczęciem nowego sezonu, CK ZAMEK zaprasza na wspomnienie ubiegłorocznego programu MET - retransmisję ''Wesołej wdówki'' Franza Lehara (16.09. o g. 20 w Sali Kinowej, cena biletu: 30 zł)

PROGRAM
The Metropolitan Opera: Live in HD
PRZEDSTAWIENIA SEZONU 2015–16

03.10.2015 Verdi Trubadur        nowa obsada
17.10.2015 Verdi Otello        premiera sezonu
31.10.2015 Wagner Tannhäuser    po raz pierwszy w HD
21.11.2015 Berg Lulu            premiera sezonu
12.12.2015 Mozart Zaczarowany flet    jubileuszowa retransmisja
16.01.2016 Bizet Poławiacze pereł    premiera sezonu
30.01.2016 Puccini Turandot        nowa obsada
05.03.2016 Puccini Manon Lescaut    premiera sezonu
02.04.2016 Puccini Madame Butterfly    nowa obsada
16.04.2016 Donizetti Robert Devereux    premiera sezonu
30.04.2016 Strauss Elektra        premiera sezonu

INFORMACJA, REZERWACJA I SPRZEDAŻ BILETÓW

Bilety
rzędy od 1 do 4 (A-D):  40 zł (ulgowy), 50 zł (normalny)
rzędy od 5 do 13 (E-M): 50 zł (ulgowy), 60 zł (normalny)
Karnety
rzędy od 1 do 4 (A-D):  400 zł (ulgowy), 500 zł (normalny)
rzędy od 5 do 13 (E-M): 500 zł (ulgowy), 600 zł (normalny)

Bilety i karnety w punkcie informacyjnym CK ZAMEK lub
Uwaga: Nie przyjmujemy zwrotĂłw zakupionych biletĂłw.

Centrum Kultury ZAMEK
ul. Święty Marcin 80/82 | 61-809 Poznań
kasa: (+48) 61 6465 260 | czynna codziennie w g. 10-21 | kasa@ckzamek.pl
punkt info: (+48) 61 6465 272 | czynny od wtorku do niedzieli w g. od 12 do 20 | informacja@ckzamek.pl

O cyklu „The Metropolitan Opera: Live in HD”

Jak to się zaczęło
Przedsięwzięcie „The Met: Live in HD” nawiązuje do bogatej, ponad 80-letniej tradycji słynnych transmisji radiowych spektakli tego nowojorskiego teatru. Pomysłodawcą cyklu jest obecny dyrektor generalny The Metropolitan Opera – Peter Gelb, od lat związany z branżą telewizyjną. 30 grudnia 2006 roku po raz pierwszy w historii popłynął w eter operowy obraz i dźwięk w formacie HD & DD Surround; pokazano „Zaczarowany flet” Mozarta. Spektakl obejrzało wtedy 30.000 widzów zgromadzonych w 150 salach na terenie USA. Sukces kasowy i frekwencyjny sprawił, że do projektu natychmiast przyłączyły się ośrodki z całego świata.

Naprawdę na żywo
Cyfrowy sygnał o wysokiej rozdzielczości dociera do adresata za pomocą satelity okołoziemskiego zaledwie z kilkusekundowym opóźnieniem. W Europie – mimo sześciogodzinnej różnicy czasu – przedstawienia można oglądać na żywo wieczorem, a to dlatego, że Met, jak nazywają swój teatr nowojorczycy, gra w soboty dwa spektakle: pierwszy wczesnym popołudniem, a drugi wieczorem. Transmitowany jest ten popołudniowy. Przed każdą transmisją odbywają się w trakcie wcześniejszych przedstawień dodatkowe próby kamerowe, aby podczas przekazu na żywo obraz z kilkunastu kamer był idealnie zsynchronizowany z wydarzeniami na scenie.

Liczby
Na cykl „The Met: Live in HD” sprzedano do tej pory ponad 17 milionów biletów. Transmisje nowojorskich spektakli oglądają widzowie 70 krajów świata zgromadzeni w ponad dwóch tysiącach sal kinowych, filharmonicznych i teatralnych. Do dziś zaprezentowano w ramach tego cyklu 87 przedstawień – od klasyki po dzieła współczesne. Najpopularniejsze tytuły pokazywane są ponownie, jednak za każdym razem w innej obsadzie.

Teatr gwiazd
Nowojorska The Metropolitan Opera od początku swej działalności (1883) słynie nie tylko z występów doskonałych śpiewaków i dyrygentów, ale także z kreowania ich karier. Nic więc dziwnego, że każdy chce stanąć na jej scenie. O ten przywilej starali się najwięksi, z Marią Callas na czele. Od ponad 40 lat o muzyczny poziom Met dba charyzmatyczny James Levine, dyrygent, który poprowadził tu blisko 2.500 przedstawień.

Polacy w Met
Nasi najlepsi wokaliści – obecnie Mariusz Kwiecień, Piotr Beczała, Aleksandra Kurzak i Andrzej Dobber, a wcześniej Teresa Żylis-Gara, Małgorzata Walewska, Wiesław Ochman, Adam Didur, bracia Reszke czy wreszcie wyjątkowo ubóstwiana przez Amerykanów Marcelina Sembrich-Kochańska – występowali i wciąż występują na deskach tego teatru.

Podczas transmisji
Spektakle prezentowane są z polskimi napisami. Widzowie otrzymują również ulotki z obsadą i streszczeniem libretta pokazywanej opery. Podczas przerw w transmisji kamera zagląda za kulisy i na sale prób. Można też posłuchać wywiadów z artystami występującymi w przekazywanym na żywo przedstawieniu. Operatorzy śledzą także zmiany dekoracji, których dokonuje świetnie wyszkolona armia pracowników sceny – tego wszystkiego nie mogą zobaczyć widzowie zasiadający na widowni Met.

O nowojorskiej Met i transmisjach

The Metropolitan Opera – najważniejszy teatr operowy świata nie od dziś jest wyznacznikiem najwyższego poziomu i klasy. Teatr rozpoczął działalność w 1883 roku w niewielkim, ale bogato zdobionym budynku. Tam występowały legendy opery, jak Maria Callas, Enrico Caruso czy Polacy – bracia Reszke. W 1966 roku otworzono nowy, jeden z największych (widownia ma blisko 4.000 miejsc) i najlepiej wyposażonych teatrów operowych na świecie w Lincoln Center na Manhattanie. Teatr gra dziś około 250 spektakli w sezonie.

Również dziś na nowojorskiej scenie stają Polacy – obecnie Aleksandra Kurzak, Piotr Beczała, Mariusz Kwiecień, a wcześniej Andrzej Dobber, Teresa Żylis-Gara, Wiesław Ochman i inni. Coroczne sezony transmisji kinowych z Met stały się ważnym punktem działalności opery. Satelitarne przekazy zainaugurował w 2006 roku „Zaczarowany flet” Mozarta w jakości obrazu HD i z dźwiękiem w formacie Dolby Digital Surround. Spektakl obejrzało wtedy 30.000 widzów w 150 salach na terenie USA. Po dziesięciu latach transmisji spektakle jubileuszowego sezonu 2015–16 obejrzą widzowie w ponad 2 tysiącach sal kinowych, teatralnych i filharmonicznych 70 krajów świata.

Cyfrowy sygnał o wysokiej rozdzielczości dociera do adresata za pomocą satelity okołoziemskiego zaledwie z kilkusekundowym opóźnieniem. Dzięki temu, że Met transmituje spektakle popołudniowe, w Europie możemy je oglądać wieczorem, w porze idealnej na „wizytę w operze”. Bonusem dla widzów transmisji są rozmowy z gwiazdami przedstawień i rzut oka za kulisy w przerwach spektakli.

__________________________________________________________________________________

Opery wykonywane są w języku oryginału. | Przedstawienia grane są z napisami w językach polskim i angielskim. | Transmisje odbywają się w soboty. | Dyrekcja The Metropolitan Opera uprzejmie informuje, że obsady, realizatorzy oraz czasy trwania przedstawień mogą ulec zmianie. | Podczas transmisji i retransmisji obowiązuje całkowity zakaz nagrywania obrazu i dźwięku.
__________________________________________________________________________________


Giuseppe Verdi (1813–1901)
Il trovatore
Trubadur
Opera w czterech aktach (1853)
Libretto: Salvatore Cammarano na podstawie dramatu Antonia GarcĂ­i GutiĂŠrreza

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 16 lutego 2009
NOWA OBSADA

Transmisja przedstawienia:
3 paĹşdziernika 2015 | sobota | 18:55 | Sala Kinowa

Obsada:
Anna Netrebko jako Leonora
Dolora Zajick jako Azucena
Yonghoon Lee jako Manrico
Dmitri Hvorostovsky jako hrabia di Luna
Ĺ tefan KocĂĄn jako Ferrando
Soliści, chór, balet i orkiestra The Metropolitan Opera

Marco Armiliato dyrygent

Realizatorzy:
Sir David McVicar reĹźyseria
Charles Edwards scenografia
Brigitte Reiffenstuel kostiumy
Jennifer Tipton światło
Leah Hausman choreografia

Wielka opera, wielkie głosy i wielkie namiętności. „Trubadur” to sztandarowe dzieło ze środkowego okresu twórczości Verdiego, z klasycznym trójkątem bohaterów: zakochanymi Leonorą i Manrikiem oraz zazdrosnym czarnym charakterem – hrabią di Luną. W tle splątane i dramatyczne losy rodzinne z wykradzeniem i zamianą dzieci oraz cygański tabor. Początkowo centralną postacią opery miała być Azucena – stara Cyganka, jedyna postać znająca przeszłość i obserwująca dramatyczny rozwój wydarzeń. Ostatecznie Verdi na pierwszy plan wysunął Manrica i Leonorę – ich arie należą do największych operowych przebojów. Z wymagającą partią Leonory zmierzy się Anna Netrebko, dodając nową rolę do swojego obszernego już repertuaru. Jej ukochanym trubadurem będzie Yonghoon Lee, wschodząca gwiazda nowojorskiej sceny.

Przedstawienie trwa około 3 godzin i 10 minut (w tym 1 przerwa).



Giuseppe Verdi (1813–1901)
Otello
Opera w czterech aktach (1887)
Libretto: Arrigo Boito na podstawie dramatu Williama Shakespeare’a

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 21 września 2015
PREMIERA SEZONU 2015–16

Transmisja przedstawienia:
17 paĹşdziernika 2015 | sobota | 18:55 | Sala Kinowa

Obsada:
Sonya Yoncheva jako Desdemona
Aleksandrs Antoņenko jako Otello
Dimitri Pittas jako Kasjo
Željko Lučić jako Jago
GĂźnther GroissbĂśck jako Lodowiko
Soliści, chór i orkiestra The Metropolitan Opera

Yannick NĂŠzet-SĂŠguin dyrygent

Realizatorzy:
Bartlett Sher reĹźyseria
Es Devlin scenografia
Catherine Zuber kostiumy
Donald Holder światło
Luke Halls projekcje wideo

Znawcy mawiają, że dwie najlepsze opery Verdiego to dwie ostatnie, stworzone przez sędziwego już kompozytora do librett Arriga Boita (poety i kompozytora o polskich korzeniach) na podstawie sztuk Szekspira. „Otello” przenosi na operową scenę dramatyzm historii dzielnego Maura, który poślubiwszy piękną Desdemonę i otrzymawszy godność dowódcy armii weneckiej, staje się obiektem zazdrości swego adiutanta Jagona. Intrygant Jago dzięki całej serii podstępów doprowadza Otella na skraj szaleństwa, którego ofiarą stanie się niewinna Desdemona. Nową inscenizację „Otella” przygotuje Bartlett Sher, którego realizację „Cyrulika sewilskiego” oglądaliśmy w ubiegłym sezonie. W postać tytułową wcieli się Aleksandrs Antoņenko, znany widzom transmisji m.in. jako Don José w „Carmen”, jako Jagon wystąpi Željko Lučić – ubiegłoroczny Makbet.

Przedstawienie trwa około 3 godzin i 30 minut (w tym 1 przerwa).



Richard Wagner (1813–1883)
Tannhäuser und der Sängerkrieg auf Wartburg
Tannhäuser i turniej śpiewaczy na Wartburgu
Wielka opera romantyczna w trzech aktach (1845, 1861)
Libretto: kompozytor

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 22 grudnia 1977
PO RAZ PIERWSZY W HD

Transmisja przedstawienia:
31 paĹşdziernika 2015 | sobota | 17:00 | Sala Kinowa

Obsada:
Eva-Maria Westbroek jako ElĹźbieta
Michelle DeYoung jako Wenus
Johan Botha jako Tannhäuser
Peter Mattei jako Wolfram von Eschenbach
GĂźnther GroissbĂśck jako landgraf Hermann z Turyngii
Soliści, chór, balet i orkiestra The Metropolitan Opera

James Levine dyrygent

Realizatorzy:
Otto Schenk reĹźyseria
GĂźnther Schneider-Siemssen scenografia
Patricia Zipprodt kostiumy
Gil Wechsler światło
Norbert Vesak choreografia

Po ubiegłorocznych „Śpiewakach norymberskich” dyrektor muzyczny Met James Levine przywraca nowojorskiej scenie inne wielkie dzieło Wagnera, zrealizowane wraz z reżyserem Ottonem Schenkiem w 1977 roku. Inscenizacje Schenka nie starzeją się, a artyści Met wspinają się na wyżyny swych talentów, występując pod batutą maestro Levine’a. Poeta Tannhäuser przez lata przebywający w zaczarowanej grocie bogini Wenus, gdzie zażywał rozkoszy, wraca do świata i swej pierwszej miłości – Elżbiety. Gdy występuje w konkursie śpiewaczym, głosi pochwałę żądz, czym sprowadza na siebie pogardę i wygnanie. Elżbieta będzie czekać, aż ukochany powróci z pielgrzymki do Rzymu po papieskie rozgrzeszenie. „Tannhäuser” był pierwszą operą Wagnera wystawioną za oceanem, właśnie w Nowym Jorku, nie może więc go zabraknąć w cyklu transmisji „The Met: Live in HD”.

Przedstawienie trwa około 4 godzin i 35 minut (w tym 2 przerwy).



Alban Berg (1885–1935)
Lulu
Opera w dwĂłch (trzech) aktach (1937, 1979)
Libretto: kompozytor na podstawie dramatĂłw Franka Wedekinda

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 5 listopada 2015
PREMIERA SEZONU 2015–16

Transmisja przedstawienia:
21 listopada 2015 | sobota | 18:30 | Sala Kinowa

Obsada:
Marlis Petersen jako Lulu
Susan Graham jako hrabina Geschwitz
Daniel Brenna jako Alwa
Paul Groves jako Malarz/Murzyn
Johan Reuter jako doktor SchĂśn/Kuba Rozpruwacz
Franz Grundheber jako Schigolch
Soliści, chór i orkiestra The Metropolitan Opera

James Levine dyrygent

Realizatorzy:
William Kentridge reĹźyseria
Luc De Wit współpraca reżyserska
Catherine Meyburgh projekcje wideo
Sabine Theunissen scenografia
Greta Goiris kostiumy
Urs Schönebaum światło

Wyjątkowe, mocno skandalizujące dzieło Albana Berga. „Lulu”, podobnie jak „Turandot” Pucciniego, należy do oper dokończonych po śmierci kompozytora przez kogoś innego – w tym przypadku przez Friedricha Cerhę i to dopiero 44 lata po śmierci Berga. Skomplikowana historia Lulu – „modliszki idealnej” – sprowadza się do korowodu mężczyzn, z których żaden nie potrafi się oprzeć zmysłowej kobiecie o podejrzanej przeszłości. Przez swoje szaleństwa Lulu popada w kłopoty, które ze szczytu powodzenia strącają ją na samo dno, aż do finałowego spotkania z Kubą Rozpruwaczem. W postać rozpustnej Lulu wcieli się Marlis Petersen, znana widzom z występu w roli Zuzanny w „Weselu Figara”. Dyryguje legendarny szef muzyczny Met, reżyseruje artysta multidyscyplinarny, którego inscenizację „Nosa” Szostakowicza niedawno podziwialiśmy.

Przedstawienie trwa około 4 godzin i 30 minut (w tym 2 przerwy).



Wolfgang Amadeus Mozart (1756–1791)
Die ZauberflĂśte | The Magic Flute
Zaczarowany flet
Opera (Singspiel – śpiewogra) w 2 aktach KV 620 (1791)
Libretto: Emanuel Schikaneder
Przekład libretta na angielski: J.D. McClatchy

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 8 paĹşdziernika 2004
JUBILEUSZOWA RETRANSMISJA SPEKTAKLU Z 30 GRUDNIA 2006

12 grudnia 2015 | sobota | 18:55 | Sala Kinowa

Obsada:
Ying Huang jako Pamina
Erika MiklĂłsa jako KrĂłlowa Nocy
Matthew Polenzani jako Tamino
Nathan Gunn jako Papageno
David Pittsinger jako MĂłwca
RenĂŠ Pape jako Sarastro
Soliści, chór, balet, lalkarze i orkiestra The Metropolitan Opera

James Levine dyrygent

Realizatorzy:
Julie Taymor reĹźyseria i kostiumy
George Tsypin scenografia
Donald Holder światło
Julie Taymor i Michael Curry lalki
Mark Dendy choreografia

Z okazji jubileuszu – 10. już sezonu transmisji z The Metropolitan Opera – nowojorska scena postanowiła przypomnieć widzom cyklu „Zaczarowany flet” Mozarta w reżyserii Julie Taymor. Na początku lat 90. wyreżyserowała filmową wersję opery „Króla Edypa” Strawińskiego z wykorzystaniem wielkich ruchomych lalek; producentem przedsięwzięcia był Peter Gelb, obecny dyrektor Met. „Zaczarowany flet” to pierwszy spektakl transmitowany w HD przez Met. To idealna propozycja dla tych wszystkich, którzy miłością do opery pragną zarazić swoje dzieci lub wnuki – prawdziwe przedstawienie familijne z barwnymi kostiumami, bajkowym librettem, akcentami komediowymi i wielkimi animowanymi lalkami. Książę Tamino i jego przyjaciel, zabawny ptasznik Papageno, muszą przejść próby, by zyskać wtajemniczenie i nagrodę: miłość idealnej dziewczyny.

Przedstawienie trwa około godziny i 50 minut (bez przerwy).



Georges Bizet (1838–1875)
Les pĂŞcheurs de perles
Poławiacze pereł
Opera w czterech aktach (1863)
Libretto: Michel CarrÊ i Eugène Cormon

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 31 grudnia 2015
PREMIERA SEZONU 2015–16

Transmisja przedstawienia:
16 stycznia 2016 | sobota | 18:55 | Sala Kinowa

Obsada:
Diana Damrau jako Leila
Matthew Polenzani jako Nadir
Mariusz Kwiecień jako Zurga
Nicolas TestĂŠ jako Nourabad
Soliści, chór i orkiestra The Metropolitan Opera

Gianandrea Noseda dyrygent

Realizatorzy:
Penny Woolcock reĹźyseria
Dick Bird scenografia
Kevin Pollard kostiumy
Jen Schriever światło
59 Productions projekcje wideo
Andrew Dawson ruch sceniczny

„Poławiacze pereł” to kwintesencja opery francuskiej – melodyjnej, pełnej subtelnych motywów i wpadających w ucho fragmentów, wśród których najsłynniejszym jest romans Nadira, wymagający od tenora niezwykłej lekkości i śpiewu piano. Trudno dziś zrozumieć, dlaczego opera po swej premierze w 1863 roku aż na 20 lat zeszła ze sceny. Powróciła dopiero na fali niezwykłego powodzenia innego dzieła Bizeta – „Carmen”. Romantyczna historia dwóch przyjaciół zakochanych w tej samej kapłance, która ślubowała czystość, staje się pretekstem do serii barwnych obrazów na tle cejlońskiej wioski rybackiej. W rolach głównych prawdziwi wirtuozi wokalistyki: Diana Damrau jako Leila, Matthew Polenzani w partii Nadira. Postać jego przyjaciela, a zarazem rywala w miłości do Leili, będzie kreował polski baryton Mariusz Kwiecień, od kilku lat stały gwiazdor Met.

Przedstawienie trwa około 2 godzin i 55 minut (w tym 1 przerwa).



Giacomo Puccini (1858–1924)
Turandot
Dramat liryczny (dramma lirico) w trzech aktach (1926)
Libretto: Giuseppe Adami i Renato Simoni na podstawie baśni Carla Gozziego

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 12 marca 1987
NOWA OBSADA

Transmisja przedstawienia:
30 stycznia 2016 | sobota | 18:55 | Sala Kinowa

Obsada:
Nina Stemme jako Turandot
Anita Hartig jako Liu
Marco Berti jako Kalaf
Alexander Tsymbalyuk jako Timur
Soliści, chór, balet i orkiestra The Metropolitan Opera

Paolo Carignani dyrygent

Realizatorzy:
Franco Zeffirelli reĹźyseria i scenografia
Anna Anni i Dada Saligeri kostiumy
Gil Wechsler światło
Chiang Ching choreografia

Inscenizację „Turandot” przygotowaną dla Met przez Franca Zeffirellego już dawno okrzyknięto wizytówką nowojorskiej sceny. Sławny reżyser zaprojektował także prawdziwie baśniową scenografię, która nieustannie zachwyca widownię. Pracę nad „Turandot” przerwała kompozytorowi śmierć, lecz dzięki staraniom legendarnego dyrygenta Artura Toscaniniego opera została dokończona – finałowy duet księcia Kalafa i tytułowej księżniczki dopisał Franco Alfano. Partytura Pucciniego obfituje w wielkie przeboje muzyki operowej; każdy zna choćby słynną arię Kalafa „Nessun dorma”. Jednak największe wymagania stawia wykonawczyni roli tytułowej: na premierze śpiewała ją Rosa Raisa, urodzona jako Róża Burchstein w Białymstoku, która ponoć straciła po tym występie głos. Nie grozi to Ninie Stemme, wykonującej z powodzeniem wielkie partie dramatyczne na największych scenach świata.

Przedstawienie trwa około 3 godzin i 35 minut (w tym 2 przerwy).



Giacomo Puccini (1858–1924)
Manon Lescaut
Dramat liryczny (dramma lirico) w czterech aktach (1893)
Libretto: Giuseppe Giacosa, Luigi Illica, Ruggero Leoncavallo, Domenico Oliva, Marco Praga, Giacomo Puccini i Giulio Ricordi

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 12 lutego 2016
PREMIERA SEZONU 2015–16

Transmisja przedstawienia:
5 marca 2015 | sobota | 18:55 | Sala Kinowa

Obsada:
Kristine Opolais jako Manon Lescaut
Jonas Kaufmann jako des Grieux
Massimo Cavalletti jako Lescaut
Brindley Sherratt jako Geronte
Soliści, chór, balet i orkiestra The Metropolitan Opera

Fabio Luisi dyrygent

Realizatorzy:
Sir Richard Eyre reĹźyseria
Rob Howell scenografia
Fotini Dimou kostiumy
Peter Mumford światło
Sara Erde choreografia

Powieść Abbe Prevosta „Historia kawalera des Grieux i Manon Lescaut” stała się niemal w jednym czasie inspiracją dla dwóch oper dwóch znakomitych kompozytorów: Masseneta i Pucciniego. Włoski kompozytor przeczytał partyturę swego kolegi jeszcze przed premierą i uznał, że sam lepiej oddałby dramatyzm zawarty w historii płochej Manon rezygnującej z miłości dla bogactwa, co doprowadzi ją… do śmierci na bagnach Luizjany. „Manon Lescaut” Pucciniego rzeczywiście odniosła ogromny sukces. Warto zauważyć, że opera warszawska wystawiła to dzieło zaledwie dwa lata po prapremierze, Nowy Jork – rok później. Nową inscenizację opery Pucciniego Met powierzyła Richardowi Eyre, którego spektakl „Carmen” bije rekordy popularności na tej scenie i podczas transmisji w HD. W tytułowej partii usłyszymy Kristine Opolais, zakochanym w niej des Grieux będzie tenor Jonas Kaufmann.

Przedstawienie trwa około 3 godzin i 35 minut (w tym 2 przerwy).



Giacomo Puccini (1858–1924)
Madama Butterfly
Madame Butterfly
Tragedia japońska w trzech aktach (1904)
Libretto: Luigi Illica i Giuseppe Giacosa

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 25 września 2006
NOWA OBSADA

Transmisja przedstawienia:
2 kwietnia 2016 | sobota | 18:55 | Sala Kinowa

Obsada:
Kristine Opolais jako Cio-Cio-San
Maria Zifchak jako Suzuki
Roberto Alagna jako Pinkerton
Dwayne Croft jako Sharpless
Soliści, chór, balet, lalkarze i orkiestra The Metropolitan Opera

Karel Mark Chichon dyrygent

Realizatorzy:
Anthony Minghella reĹźyseria
Carolyn Choa przekaz reĹźyserii i choreografia
Michael Levine scenografia
Han Feng kostiumy
Peter Mumford światło
Blind Summit Theatre lalki

Słynny operowy wyciskacz łez w inscenizacji Anthony’ego Minghelli nawiązującej do japońskiej tradycji teatralnej. Opowieść o młodziutkiej gejszy Cio-Cio-San, która naiwnie wierzy, że amerykański marynarz zawarł z nią małżeństwo z miłości i uczyni z niej prawdziwą amerykańską żonę, zmoczyła już miliony chusteczek na całym świecie. Pracując nad partyturą, Puccini przestudiował kulturę i muzykę Japonii, nie poprzestając na zwykłej stylizacji. Wplótł do kompozycji m.in. dziecięce piosenki towarzyszące zabawom w piłkę i muzykę towarzyszącą tradycyjnie świętu kwitnących wiśni. W tytułową postać tragedii wcieli się Kristine Opolais, której heroiczną postawę dobrze pamiętają widzowie transmisji „Cyganerii” dwa sezony temu. Po zaśpiewaniu wieczorem wyczerpującej partii Cio-Cio-San zgodziła się zastąpić chorą koleżankę i wystąpić kilka godzin później – w transmitowanym spektaklu popołudniowym – jako Mimì.

Przedstawienie trwa około 3 godzin i 40 minut (w tym 2 przerwy).



Gaetano Donizetti (1797–1848)
Roberto Devereux ossia Il conte di Essex
Robert Devereux albo Hrabia Essex
Opera seria w trzech aktach (1837)
Libretto: Salvatore Cammarano

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 24 marca 2016
PREMIERA SEZONU 2015–16

Transmisja przedstawienia:
16 kwietnia 2016 | sobota | 18:55 | Sala Kinowa

Obsada:
Sondra Radvanovsky jako ElĹźbieta I
Elīna Garanča jako Sara
Matthew Polenzani jako Robert Devereux
Mariusz Kwiecień jako Nottingham
Soliści, chór, balet i orkiestra The Metropolitan Opera

Maurizio Benini dyrygent

Realizatorzy:
Sir David McVicar reĹźyseria i scenografia
Moritz Junge kostiumy
Paule Constable światło
Leah Hausman choreografia

Trwa renesans twórczości Gaetana Donizettiego, którego opery były aż do połowy XX wieku zapomniane. Styl bel canto wymaga od śpiewaków doskonałości wokalnej, niełatwo więc znaleźć artystki, które udźwignęłyby trudności techniczne partii pisanych przez Donizettiego i potrafiły stworzyć żywe portrety wielkich heroin. Taka musi być Elżbieta, królowa Anglii – Sondra Radvanovsky: władcza, szarpana wewnętrznymi rozterkami w obliczu skazania na śmierć swego kochanka i faworyta Roberta, hrabiego Essex. Elżbieta domyśla się, że hrabia zdradza ją z inną kobietą – duma i złość okazują się silniejsze niż miłość, zwłaszcza gdy wychodzi na jaw, że rywalką królowej jest Sara, jej dama dworu. Partię tytułową wykona Matthew Polenzani, Nottinghamem, zazdrosnym mężem Sary będzie Mariusz Kwiecień.

Przedstawienie trwa około 3 godzin i 30 minut (w tym 2 przerwy).



Richard Strauss (1864–1949)
Elektra
Tragedia w jednym akcie (1909)
Libretto: Hugo von Hofmannsthal na podstawie dramatu Sofoklesa

Premiera niniejszej inscenizacji The Metropolitan Opera: 14 kwietnia 2016
PREMIERA SEZONU 2015–16

Transmisja przedstawienia:
30 kwietnia 2016 | sobota | 18:55 | Sala Kinowa

Obsada:
Nina Stemme jako Elektra
Adrianne Pieczonka jako Chryzotemis
Waltraud Meier jako Klitajmestra
Burkhard Ulrich jako Egistos
Eric Owens jako Orestes
Soliści, chór i orkiestra The Metropolitan Opera

Esa-Pekka Salonen dyrygent

Realizatorzy:
Patrice ChĂŠreau reĹźyseria
Vincent Huguet przekaz reĹźyserii
Richard Peduzzi scenografia
Caroline de Vivaise kostiumy
Dominique Bruguière światło

Rolę Elektry w operze Straussa tuż po prapremierze okrzyknięto jedną z najbardziej morderczych partii w całym repertuarze operowym. Faktem jest, że mierzą się z nią zazwyczaj soprany dramatyczne, które mają już za sobą wiele potężnych partii, w tym Wagnerowskie. Strauss od swej Elektry wymaga śpiewania na granicy histerii – ma to oddać nieustanny gniew przepełniający duszę córki, która nie może znieść, że jej własna matka, Klitajmestra, wraz z kochankiem zamordowała jej ojca, Agamemnona. Elektra pragnie dokonać zemsty wraz z rodzeństwem – siostrą Chryzotemis i bratem Orestesem, ten jednak uciekł z domu, siostra zaś jest lękliwa. Do nowej realizacji „Elektry” na scenie Met dobrano doskonałą obsadę: Elektrą będzie Nina Stemme, jako Chryzotemis usłyszymy Adriannę Pieczonkę, a w roli Klitajmestry – specjalizującą się w Straussie i Wagnerze Waltraud Meier.

Przedstawienie trwa około 2 godzin i 10 minut (bez przerwy).