Potężny głos, wielkie emocje – Sari Schorr w Krakowie
- 14 November, 2026
- Tekst, zdjęcia Sobiesław Pawlikowski
11 listopada 2026 Klub Gwarek w Krakowie wypełnił się dźwiękami blues-rocka. Na scenie wystąpiła Sari Schorr – amerykańska wokalistka, której znakiem rozpoznawczym jest mocny, charakterystyczny głos, emocjonalna ekspresja i rockowy temperament.
Sari Schorr pochodzi z nowojorskiej dzielnicy Queens. Muzyczną karierę budowała na klubowych scenach Nowego Jorku, a szersze uznanie przyniósł jej wydany w 2016 roku debiutancki album „A Force of Nature”, wyprodukowany przez legendarnego Mike’a Vernona. W jej dorobku znajdziemy również album „Never Say Never” oraz nagrany z gitarzystą Robinem Trowerem „Joyful Sky”, który dotarł na szczyt zestawienia Billboard Blues. Jej muzyka to wyraziste połączenie blues-rocka, klasycznego rocka, soulu i jazzu, a charakterystyczny, pięciooktawowy głos przywodzi na myśl największe wokalne osobowości rocka.
Koncert odbył się w ramach europejskiej trasy „Running Wild”, promującej najnowszy album artystki. Nie zabrakło gitarowego pazura, soulowych inspiracji i bluesowej tradycji podanej w zdecydowanie rockowym wydaniu. Schorr po raz kolejny pokazała, że na scenie czuje się jak u siebie, a jej wokal jest instrumentem, obok którego trudno przejść obojętnie. Sari jest pełnokrwistą frontmanką nawiązującą świetny kontakt z publicznością i kapitalnie realizuje ostrze bluesrockowe partie, niemniej świetnie operując śpiewem w bardzielj lirycznych, balladowych momentach jak i bardziej funkujących numerach z jej repertuaru. Jej głos brzmi pewnie i czysto zarówno w niskich rejestrach jak i wtedy, gdy przechodzi do drapieżnych "górek". Na uwagę zasługuje arcysolidny band, w którym nie było słabego punktu, czterej panowie znakomicie kolaborują precyzyjnie akompaniując wokalistce, a kiedy trzeba mają swój moment na scenie i potrafią się popisać ekspresyjnymi partiami solowymi. Oczywiście najbardziej ogniste solówki wypuścili sod palców gitarzysta Ash Wilson i klawiszowiec Carl Hudson, ale solidna maszyna rytmiczna współtworzona przez basistę Carla Standbridge i siędzącego za bębnami Russa Parkera oprócz pięnych smaczków aranżacyjnych w "normalnej" pracy sekcyjnej również miała momenty, w których mogła bardziej zwrócić na siebie uwagę słuchaczy.
Kameralny Gwarek to idealne miejsce do spotkań z takimi wykonawcami, w końcu taka osadzona w amerykańskiej tradycji muzyka najlepiej brzmi w niewielkim klubie, gdzie między sceną a publicznością nie ma dosłownie żadnej bariery.
Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć z tego wieczoru!