13-18 kwietnia 22016 w Poznaniu.

Koncerty, artystów, projekty specjalne komentuje Dionizy Piątkowski - dyrektor Ery Jazzu:

Kolejna, festiwalowa odsłona Ery Jazzu. W ciągu osiemnastu lat cykl koncertowy Era Jazzu stał się znaczącym przedsięwzięciem kulturalnym plasowanym w ścisłej czołówce polskich i europejskich imprez jazzowych. Impreza już na dobre powróciła do Poznania i jako Aquanet Jazz Festival staje się znaczącym wydarzeniem kulturalnym i artystycznym. Uroku festiwalowi dodają miejsca koncertów: jazzowy klub Blue Note, artystyczny Piano Bar, prestiżowy CK Zamek oraz nobliwy Teatr Wielki. Staram się konstruować imprezę inną niż wszystkie. Era Jazzu z ogromnym dorobkiem koncertowym zaprezentowała dotąd wielu największych innowatorów jazzu i gwiazdy tej muzyki. Naszym pomysłem jest teraz pokazywanie tego, co najważniejszego dzieje się w jazzowym świecie i prezentowanie artystów, którzy nieczęsto pojawiają się na naszych estradach lub pokazujemy ich po raz pierwszy. Koncerty obejmują nie tylko prezentacje autorskie zaproszonych gwiazd, ale także projekty specjalne, realizowane wyłącznie przez Erę Jazzu: udział światowej gwiazdy w zespole poznańskich muzyków, specjalnie przygotowany projekt "komedowski" oraz koncert laureata tegorocznej nagrody Ery Jazzu.

Niekwestionowaną gwiazdą festiwalu jest China Moses – nowe odkrycie jazzu i muzyki soul. China Moses stworzyła niezwykle ciekawą muzyczna podróż po stylach bluesa i jazzu. W subtelnej, jazzowo wyrafinowanej formie śpiewem oddaje naturalność brzmienia i emocji. Tworzy się zatem niezwykle ciekawy nastrój popularnych standardów - znanych dotąd z oryginalnych interpretacji - teraz brawurowo, z wdziękiem i poszanowaniem tradycji zaśpiewanych przez wybitną wokalistkę.

Wieczór jazzu, bluesa i funky przedstawi James "Blood" Ulmer - legenda jazzowej gitary. Ulmer jest przykładem niezwykłego współgrania osobowości awangardzisty oraz muzyka - tradycjonalisty. Jego "korzenny" blues okraszony harmolodycznym, awangardowym pomysłem wyzwala tyle emocji, ile może zmieścić muzyka niezwykłej, artystycznej osobowości. Ulmer jest dzisiaj legendą amerykańskiej muzyki "roots", tej skażonej prymitywnym bluesem ogrywanym jazzowymi frazami i skojarzeniami.

Wokalista Anthony Strong błyskawiczne wdarł się na światowe estrady światowe opanowane dotąd przez Michaela Buble i Jami'ego Culluma. Strong to imponujący, wrażliwy pianista i pięknie swingujący wokalista. Nie sili się na karkołomne improwizacje i jazzowe udziwnianie. Brawurową ekwilibrystykę eksponuje jako pianista, by swingowym aksamitem głosu wprowadzać brzmienie godne Franka Sinatry i Tony'ego Bennetta. Bawiąc się jazzowym standardem potrafi wydobyć z niego współczesne, przebojowe brzmienie. Stąd jego wokalistyka bliższa jest modnym gwiazdom pop-jazzu niż legendarnym wokalistom ery swingu.

"Portishead Jazz" zagra kwartet Get The Blessing - muzycy z kultowych grup Radiohead oraz Portishead. Połączenie trip-hopu, elektroniki i jazzowej improwizacji, zaskakujących fraz i brzmień to oczywiste nawiązane do stylistyki Portishead, ale także zagłębienie się w synorystyce ostatnich nagrań Milesa Davisa. Zgrabnie to przyswajając stworzyli ciekawy trend i szczególne brzmienie, które dzisiaj trudno jest już jednoznacznie określić. Mieszając hip-hopowe brzmienie z jazzem, elektroniką, acid-housem a nawet elementami muzyki klasycznej wypracowali swój niepowtarzalny styl.

Amerykańska wokalistka Deborah J. Carter przedstawi "Diggin' The Duke" - ukłon w stronę muzyki genialnego innowatora jazzu – Duke'a Ellingona. Deborah J. Carter śpiewa całą sobą. Jest przy tym bardzo autentyczna jako wokalistka. Nie sili się na jakąś wydumaną oryginalność, nie wymyśla zaskakujących fraz czy karkołomnych improwizacji, bawi się za to muzyczną materią. Kompozycje stają się rozkołysanym przebojem, jakąś magią swingu i dobrej zabawy. Może właśnie na tym polega zdolność poznawania i przekazywania muzyki? Emocja – tak znamienna w jazzie - jest u Deborah niezwykle ważna. Piękny, dopracowany głos oraz estradowy kunszt są dopełnieniem jej charyzmy. Swą sztuką prezentuje także niezwykły uniwersalizm jazzu oraz swingowego zauroczenia.

W ramach Ery Jazzu przygotowujemy także kilka projektów specjalnych. Najważniejszy to koncert Chico Freemana wraz z poznańskimi muzykami (Damian Kostka, Jacek Szwaj, Mateusz Brzostowski). Amerykański saksofonista należy do najznamienitszych instrumentalistów nowoczesnego jazzu. Pochodzi ze słynnego "klanu Freemanów" – rodzinnej elity chicagowskiego jazzu, którą tworzą wybitni i legendarni artyści. W stylu Chico Freemana interesująco splata się tradycja post-coltrane'owska z charakterystycznymi dla niej długimi, rozpędzonymi frazami, z chropawością i surową ekspresją rhythm and bluesa. Jest mistrzem łączenia fusion z karkołomnymi improwizacjami i potęgą brzmienia saksofonu tenorowego. Frazy stają się nowocześnie "coltranowskie", ale słychać w nich także powściągliwość stylistyki ojca muzyka, legendarnego saksofonisty Von Freemana. W przeogromnej dyskografii artysty znajduje się nie tylko mocne, awangardowe brzmienia spod znaku" new black tradition", ale także doskonale albumy jazzowego mainstreamu czy wręcz przebojowe funkowe i latynoskie nagrania.

Laureatem tegorocznej nagrody Ery Jazzu jest poznański gitarzysta Dawid Kostka. Dawid jest już dzisiaj wirtuozem jazzowej gitary. Osadzony w brzmieniu Scofielda oraz zauroczony techniką Pata Metheny'ego i Johna McLaughlina szuka artystycznych skojarzeń także u klasyków: od Jima Hall po Wesa Montgomery'ego. W jakim kierunku pójdzie jego własna, autorska stylistyka, technika i brzmienie najbliższy czas okaże. Teraz jest w doskonałym momencie, by podjąć takie wyzwanie. Jestem pewien, że nagroda Ery Jazzu trafia w dobre ręce!

Niezwykle ciekawy projekt "Komeda Variations" przygotował trębacz Maciej Fortuna oraz pianista Krzystof Dys: poddali wnikliwej, artystycznej wariacji kompozycje najwybitniejszego polskiego jazzmana Krzysztofa Komedy - Trzcińskiego. Koncert "Komeda Variations" przygotowano w 85 rocznicę urodzin K. Komedy i jest hołdem Ery Jazzu dla wybitnego Poznaniaka. Muzyka jaką tworzą Maciej Fortuna i Krzysztof Dys jest niezwykle komunikatywna. Poprzez jej subtelność oraz improwizacyjną melancholię staje się doskonałym środkiem do podjęcia dialogu ze słuchaczem. To właśnie szczerość artystycznego przekazu ma decydujący wpływ na odbiór ich muzyki, na postrzeganie tego, co w jazzie najistotniejsze: bawienia się frazą, improwizacją, muzycznym dialogiem i subtelną melodyką kompozycji Komedy.

Zapraszam na wspaniale, wiosenne wieczory z Erą Jazzu.